تشخیص بیماری های دریچه قلب و تشخیص آن توسط بهترین دکتر قلب چگونه است ؟-وب سایت دکتر جوزانی

تشخیص بیماری های دریچه قلب توسط بهترین دکتر قلب چگونه است ؟ دریچه های قلبی ساختارهای ویژه ای هستند که محل اتصالشان دیواره قلب می باشد و می توانند از طریق باز و بسته شدن، جریان خون را تنظیم نمایند. صدای قلب در نتیجه باز و بسته شدن دریچه های قلب است. لذا یکی از راه های اصلی تشخیص بیماری دریچه قلب توسط پزشک متخصص قلب و عروق شنیدن صدای اضافی در قلب (سوفل) می باشد. بهترین دکتر قلب می تواند از طریق تجویز آزمایشات لازم جهت تشخیص درست و دقیق بیماری دریچه قلبی به بیمار کمک نماید.

دریچه های قلبی ساختارهای ویژه ای هستند که محل اتصالشان دیواره قلب می باشد و می توانند از طریق باز و بسته شدن، جریان خون را تنظیم نمایند. صدای قلب در نتیجه باز و بسته شدن دریچه های قلب است. لذا یکی از راه های اصلی تشخیص بیماری دریچه قلب توسط پزشک متخصص قلب و عروق شنیدن صدای اضافی در قلب (سوفل) می باشد. بهترین دکتر قلب می تواند از طریق تجویز آزمایشات لازم جهت تشخیص درست و دقیق بیماری دریچه قلبی به بیمار کمک نماید. بیماری دریچه قلبی بیماری دریچه قلبی در هر یک از چهار دریچه قلب (دریچه های سه لتی، میترال، ریوی، آئورت) می تواند ایجاد شود که البته بیماری در دریچه های میترال و آئورت که در سمت چپ قلب قرار دارند بیشتر ایجاد می شود. این بیماری می تواند به دو صورت نارسایی دریچه ای (به طوری که دریچه به خوبی بسته نشود) و تنگی و سفتی دریچه ای (به طوری که دریچه به راحتی باز نگردد) باشد، که در هر دو صورت عملکرد قلب تحت تاثیر قرار می گیرد و خونرسانی به تمامی نقاط بدن به سختی انجام می گیرد. تشخیص بیماری های دریچه قلب: پس از مراجعه به بهترین دکتر قلب، اولین مرحله جهت تشخیص بیماری دریچه قلبی، شنیدن صدای قلب توسط پزشک متخصص قلب و عروق است. در صورت وجود اختلال در دریچه قلب صدای قلب دارای صدای اضافی و غیر طبیعی است. چرا که باز و بسته شدن دریچه های قلبی صدای قلب را ایجاد می نماید و اختلال در کار آن ها موجب شنیدن صدای اضافی در قلب است. در مرحله بعد پزشک با استفاده از یکسری آزمایشات، عملکرد قلب در پمپ کرن خون، شکل و سایز دریچه های قلبی، تنگی دریچه ها و یا نشتی خون از دریچه ها را مورد بررسی قرار می دهد. با استفاده از این آزمایشات پزشک می تواند تشخیص بهتری داشته باشد و نوع و محل دقیق اختلال را مشخص نماید. آزمایشات ضروری جهت تشخیص بیماری دریچه قلب: بهترین دکتر قلب جهت تشخیص صحیح بیماری و اختلال در دریچه های قلب می تواند یکسری آزمایش تجویز نماید. این آزمایشات شامل: اکوکاردیوگرام: آزمایش اکوکاردیوگرام جهت برررسی ساختار قلب و دریچه های آن و همچنین نحوه عملکرد دریچه های قلب از طریق مشاهده جریان خون می باشد. نوع دیگر آن الکتروکاردیوگرام مری است که از طریق آن، می توان دریچه ها را به صورت واضح و دقیق تر مشاهده نمود. الکتروکاردیو گرام (در شرایط معمولی و یا فعالیت EKG): در این نوع آزمایش از طریق الکترودهایی که بر روی سطح قفسه سینه، دست ها و پاهای بیمار قرار می گیرد فعالیت الکتریکی قلب بیمار بررسی می شود. این آزمایش بدون درد و بسیار ساده است و می توان در دو حالت استراحت و استرس، فعالیت الکتریکی قلب بیمار را مورد بررسی قرار داد. جهت بررسی فعالیت قلب در حالت استرس، معمولا بیمار ورزش و فعالیت انجام می دهد. تصویر برداری از قفسه سینه با استفاده از اشعه X: این آزمایش جهت بررسی اندازه قلب و بزرگی قلب مورد استفاده قرار می گیرد. پزشک با مشاهده آن می توان بیماری های دریچه قلبی و همچنین وضعیت ریه ها را مورد بررسی قرار دهد. MRI قلب: با استفاده از آزمایش MRI قلب، پزشک متخصص می تواند کارکرد و اندازه بطن های قلب و میزان بیماری را تشخیص دهد. کاتتریزاسیون قلبی: در صورتی از این آزمایش جهت تشخیص بیماری های دریچه قلب استفاده می شود که پزشک نتواند از طریق آزمایشات دیگر بیماری را تشخیص دهد. در این آزمایش رنگ از طریق کاتتری (لوله بسیار نازک) که از رگ دست یا کشاله ران وارد قلب شده است تزریق می گردد تا پزشک بتواند مسیر جریان خون و عروق قلبی را به خوبی بررسی نماید. بعلاوه پزشک می تواند فشار درون حفره های قلبی را نیز اندازه گیری نماید. پزشک متخصص می تواند بر اساس نتایج آزمایشات انجام شده بیماری دریچه ای، نوع و شدت آن را تشخیص دهد و بهترین درمان را برای بیمار انجام دهد. درمان می تواند شامل تغییر و بهبود سبک زندگی و مصرف داروها و یا جراحی باشد. بهترین دکتر قلب سعی بر جلوگیری از عوارض بیماری نموده و شرایط بیمار را بهبود می بخشد. در صورت تشخیص ضرورت جراحی دریچه قلب، جراح قلب می تواند از طریق برش قفسه سینه، دریچه را ترمیم و یا دریچه مصنوعی را جایگزین آن نماید.-وب سایت دکترجوزانی

بیماری دریچه قلبی

بیماری دریچه قلبی در هر یک از دریچه های قلب (دریچه های سه لتی، میترال، ریوی، آئورت) می تواند به وجود بیاید. که البته بیماری در دریچه های میترال و آئورت که در سمت چپ قلب قرار دارند بیشتر ایجاد می شود. این بیماری می تواند به دو صورت نارسایی دریچه ای (به طوری که دریچه به خوبی بسته نشود) و تنگی و سفتی دریچه ای (به طوری که دریچه به راحتی باز نگردد) باشد، که در هر دو صورت عملکرد قلب تحت تاثیر قرار می گیرد و خونرسانی به تمامی نقاط بدن به سختی انجام می گیرد.

تشخیص انواع بیماری دریچه قلب:

پس از مراجعه به بهترین دکتر قلب، اولین مرحله جهت تشخیص بیماری دریچه قلبی، شنیدن صدای قلب توسط پزشک متخصص قلب و عروق است. در صورت وجود اختلال در دریچه قلب ، قلب دارای صدای اضافی و غیر طبیعی است. چرا که باز و بسته شدن دریچه های قلبی صدای قلب را ایجاد می نماید و اختلال در کار آن ها موجب شنیدن صدای اضافی در قلب است. در مرحله بعد پزشک با استفاده از یکسری آزمایشات، عملکرد قلب در پمپ کردن خون، شکل و سایز دریچه های قلبی، تنگی دریچه ها و یا نشتی خون از دریچه ها را مورد بررسی قرار می دهد. با استفاده از این آزمایشات پزشک می تواند تشخیص بهتری داشته باشد و نوع و محل دقیق اختلال را مشخص نماید.

آزمایشات ضروری جهت تشخیص بیماری دریچه قلب:

بهترین دکتر قلب جهت تشخیص صحیح بیماری و اختلال در دریچه های قلب می تواند یکسری آزمایش تجویز نماید. این آزمایشات شامل:

اکوکاردیوگرام: آزمایش اکوکاردیوگرام جهت برررسی ساختار قلب و دریچه های آن و همچنین نحوه عملکرد دریچه های قلب از طریق مشاهده جریان خون می باشد. نوع دیگر آن الکتروکاردیوگرام مری است که از طریق آن، می توان دریچه ها را به صورت واضح و دقیق تر مشاهده نمود.

آزمایشات ضروری جهت تشخیص بیماری دریچه قلب:-وب سایت دکترجوزانی

الکتروکاردیو گرام (در شرایط معمولی و یا فعالیت با EKG): در این نوع آزمایش از طریق الکترودهایی که بر روی سطح قفسه سینه، دست ها و پاهای بیمار قرار می گیرد فعالیت الکتریکی قلب بیمار بررسی می شود. این آزمایش بدون درد و بسیار ساده است و می توان در دو حالت استراحت و استرس، فعالیت الکتریکی قلب بیمار را مورد بررسی قرار داد. جهت بررسی فعالیت قلب در حالت استرس، معمولا بیمار ورزش و فعالیت انجام می دهد.

تصویر برداری از قفسه سینه با استفاده از اشعه X: این آزمایش جهت بررسی اندازه قلب و بزرگی قلب مورد استفاده قرار می گیرد. پزشک با مشاهده آن می توان بیماری های دریچه قلبی و همچنین وضعیت ریه ها را مورد بررسی قرار دهد.

MRI قلب: با استفاده از آزمایش MRI قلب، پزشک متخصص می تواند کارکرد و اندازه بطن های قلب و میزان بیماری را تشخیص دهد.

آزمایشات ضروری جهت تشخیص بیماری دریچه قلب:-وب سایت دکتر جوزانی

کاتتریزاسیون قلبی: در صورتی از این آزمایش جهت تشخیص بیماری های دریچه قلب استفاده می شود که پزشک نتواند از طریق آزمایشات دیگر بیماری را تشخیص دهد. در این آزمایش رنگ از طریق کاتتری (لوله بسیار نازک) که از رگ دست یا کشاله ران وارد قلب شده است تزریق می گردد تا پزشک بتواند مسیر جریان خون و عروق قلبی را به خوبی بررسی نماید. بعلاوه پزشک می تواند فشار درون حفره های قلبی را نیز اندازه گیری نماید.

پزشک متخصص می تواند بر اساس نتایج آزمایشات انجام شده بیماری دریچه ای، نوع و شدت آن را تشخیص دهد و بهترین درمان را برای بیمار انجام دهد. درمان می تواند شامل تغییر و بهبود سبک زندگی و مصرف داروها  و یا جراحی باشد. بهترین دکتر قلب سعی بر جلوگیری از عوارض بیماری نموده و شرایط بیمار را بهبود می بخشد. در صورت تشخیص ضرورت جراحی دریچه قلب، جراح قلب می تواند از طریق برش قفسه سینه، دریچه را ترمیم و یا دریچه مصنوعی را جایگزین آن نماید.

تداخل داروهای قلبی چه تاثیراتی بر سلامت بدن و قلب دارد؟-وب سایت دکتر جوزانی

تاثیر تداخل داروهای قلبی بر سلامت بدن و قلب چگونه است؟همراه ما باشید تا ببینیم تاثیر تداخل داروهای قلبی بر سلامت بدن و قلب چگونه است؟

به طور کلی زمانی که دو یا چند دارو به صورت همزمان مصرف شوند ممکن است تداخل دارویی ایجاد شود. تداخل دارویی موجب از بین رفتن اثر درمانی دارو و سمی شدن آن برای بدن می گردد.

در واقع علت اصلی تداخل دارویی تغییر در فارماکوکینتیک (جذب، دفع، انتشار، نیمه عمر) دارویی است که متاثر از مصرف ماده ای دیگر(دارو یا ماده غذایی) قرار گرفته است.

تداخل داروهای قلبی چه تاثیراتی بر سلامت بدن و قلب دارد؟-وب سایت دکتر جوزانی

چه داروهایی بیشتر در معرض تداخل دارویی هستند:

بر اساس مطالعات و بررسی های انجام شده، مشخص گردیده که داروهایی که دارای شاخص درمانی پایین تری هستند بیشتر در معرض تداخل با داروهای دیگر قرار دارند.

در یک دارو که شاخص درمانی پایینی دارد دوز درمانی به دوز سمی نزدیک است و هر گونه تغییری در مقدار مصرف دارو موجب تغییر در جذب، دفع  و انتشار دارو در بدن می شود.

همه اینها می تواند منجر به افزایش غلظت دارو در پلاسمای خون شده و به دنبال آن دارو اثر سمیت ایجاد می کند. لذا داروهای قلبی عروقی که دارای شاخص درمانی پایین هستند از جمله گشاد کننده های عروقی، داروهای ضد آریتمی قلبی، بلاک کننده کانال های کلسیم، پایین آورنده های چربی خون، دیورتیک ها بیشتر در معرض تداخل دارویی قرار دارند.

 

چه داروهایی بیشتر در معرض تداخل دارویی هستند

نمونه ای از داروهای قلبی که تداخل دارویی دارند:

داروی دیلتیازم (مسدود کننده کانال کلسیم) و داروهای مسدود کننده‌ گیرنده ‌های بتا آدرنرژیک (پروپرانولول، متوپرولول، آتنولول): با مهار متابولیسم داروهای بتا بلاکرها توسط داروی دیلتیازم، اثرات دارویی مسدود کننده های گیرنده بتا آدرنرژیک، افزایش می یابد که در این صورت ضربان قلب کاهش (برادی کاردی) می یابد.

برای جلوگیری از این اثرات منفی می توان دوز داروهای مسدود کننده گیرنده بتا آدرنرژیک را کاهش داد.

 

داروی وراپامیل (مسدود کننده کانال کلسیم) و داروی دیگوکسین (درمان کننده تپش قلب نامنظم مانند فیبریلاسیون دهلیزی): مصرف همزمان دو داروی قلبی وراپامیل و دیگوکسین، منجر به افزایش غلظت پلاسمایی دیگوکسین شده و سمیت داروی دیگوکسین را بالا می برد.

برای جلوگیری از اثرات سمی این دارو باید از دوز کمتر داروی دیگوکسین استفاده نمود.

داروی متوپرولول (داروی مهار کننده بتا آدرنرژیک) و داروهای آلفا بلاکرها (داروهای درمان کننده فشار خون بالا): در صورت مصرف همزمان دو داروی متوپرولول (که به طور معمول درمان کننده آنژین صدری می باشد) و داروهای آلفا بلاکر که کاهنده فشار خون هستند، اثرات متوپرولول افزایش یافته و در نتیجه سمیت داروی متوپرولول بالا می رود.

 

داروی مسدود کننده کانال کلسیم وراپامیل و داروهای بتا بلاکرها (آتنولول، متوپرولول، پروپرانولول، تیمولول و بتاکسولول): در صورت مصرف این داروها با هم، اثرات هر یک از داروها بالا رفته و فشار خون به میزان بالایی کاهش می یابد و دپرسیون قلبی افزایش می یابد.

 برای جلوگیری از اثرات منفی و سمی این دو دارو باید دوز داروها و یا حداقل یکی از داروها کاهش یابد.

داروی مسدود کانال کلسیم (دیلتیازم) و داروی دیگوکسین: در صورت مصرف همزمان داروهای دیلتیازم و دیگوکسین، از آنجاییکه دیلتیازم موجب پایین آوردن کلیرانس کلیوی می گردد، غلظت پلاسمایی دیگوکسین نیز بالا می رود.

این افزایش غلظت در خون منجر به ایجاد اثرات سمی داروی دیگوکسین می شود. لذا ضروری است در صورت مصرف همزمان این دو دارو غلظت پلاسمایی دیگوکسین سنجیده شود تا به محض مشاهده غلظت بالای آن دوز مصرفی این دارو کاهش یابد.

داروی آمیلوراید (قرص آب که کاهنده فشار خون بالاست) و داروی اپلرنون (درمان فشار خون بالا و نارسایی قلبی): مصرف همزمان این دو دارو موجب افزایش عوارض جانبی و اثرات هر دو دارو شده و جهت کاهش سمیت این دو دارو باید دوز مصرفی آن ها کاهش یابد.

داروی وراپامیل (مسدود کننده کانال پتاسیم) و داروی دیزوپرامید (ضد آریتمی و مسدود کننده کانال سدیم): مصرف همزمان این دو دارو منجر به افزایش اثرات هر دو دارو شده و اثر سمیت بر بدن می گذارند.

از عوارض مصرف این دو دارو باهم می توان به کاهش ضربان قلب (برادی کاردی)، افزایش ایجاد نارسایی احتقانی قلبی و آریتمی و اختلال در ضربان قلب اشاره نمود.

داروی دیزوپرامید و داروهای مهار کننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین: مصرف همزمان داروی دیزوپرامید به عنوان درمان کننده نارسایی احتقانی قلب و داروهای گشاد کننده عروق، منجر به پدیدار شدن اثرات سمی آن ها شده و پتاسیم موجود در خون را افزایش می دهد و در نتیجه فشار خون به شدت کاهش می یابد.

داروهای دیورتیک و داروی دیگوکسین: داروی دیگوکسین به عنوان تظیم کننده تپش قلب و داروهای دیورتیک به عنوان کاهنده فشار خون نباید با هم مصرف شوند.

در صورت مصرف این دو دارو باهم باید سطح پتاسیم خون سنجیده شود تا از ایجاد اثرات منفی و افزایش سمیت این دو دارو جلوگیری شود.

نحوه انجام ترمیم دریچه قلب و یا جایگزینی

 

نحوه انجام ترمیم دریچه قلب و یا جایگزینی آن چگونه است؟ حیاتی ترین و پر قدرت ترین ناحیه قلب، بطن چپ می باشد که وظیفه خون رسانی به سراسر بدن را دارد. دریچه آئورت جریان خون خارج شده از بطن چپ و دریچه میترال جریان خون وارد شده به بطن چپ را کنترل می نمایند.

 

این دریچه ها نقش حیاتی در عملکرد قلب دارند لذا ترمیم و یا جایگزینی دریچه های قلب بیشتر بر روی دریچه های آئورت و میترال انجام می گیرد.

دریچه های قلب

به طور کلی قلب دارای چهار دریچه است که به واسطه عملکرد صحیح آن ها با انبساط قلب خون وارد قلب شده و با انقباض قلب خون به سرتاسر بدن پمپ می گردد. این دریچه ها شامل:

دریچه دهلیزی بطنی: دریچه های بین دو حفره پایینی قلب یا همان بطن چپ و راست دریچه دهلیزی بطنی نام دارد. که خود شامل:

  • دریچه تریکوسپید (سه لتی): این دریچه بین دهلیز راست و بطن راست قرار دارد.
  • دریچه میترال (دو لتی): در ناحیه چپ قلب، بین دهلیز و بطن چپ، دریچه میترال قرار دارد.

 

دریچه بطنی شریانی: این دریچه ها در قسمت خروجی بطن چپ و راست واقع هستند. که شامل:

  • دریچه پولمونر (ریوی): این دریچه بین بطن راست و شریان ریوی قرار دارد.
  • دریچه آئورت: مابین بطن چپ و سرخرگ آئورت دریچه آئورت قرار دارد.

 

دریچه های دهلیزی بطنی (میترال و تریکوسپید) در هنگام انبساط قلب، موجب می شوند که خون از دهلیزها به طرف بطن بیاید و در هنگام انقباض بطن مانع از برگشت خون به سمت دهلیزها می شوند.

 

دریچه های بطنی شریانی (پولمونر و آئورت) موجب می شوند تا در هنگام انقباض قلب جریان خون به سمت سرخرگ های اصلی بدن باشد و به هنگام انبساط قلب (بطن ها) مانع از برگشت خون به سمت قلب می شوند.

 

دریچه های قلب

اختلال در دریچه های قلب:

اختلال در دریچه های قلب موجب می شود تا قلب عملکرد مناسبی نداشته باشد و نتواند به درستی خون را به سرتاسر بدن پمپ نماید و به دلیل بار اضافی وارد شده به قلب در نهایت می تواند نارسایی قلبی  ایجاد نماید.

 

این اختلال به دو شکل وجود دارد:

  • نارسایی و یا رگورژیتاسیون اختلالی است که بواسطه آن دریچه ها نمی توانند به طور کامل بسته شوند و خون به حفره ای که از آن خارج شده نشتی پیدا کند و بواسطه این عمل قلب عملکرد مناسبی نخواهد داشت و نمی تواند به خوبی خون را پمپاژ نماید.

 

  • اختلال شایع دیگر تنگی دریچه می باشد که شامل باریک و سفت شدن دهانه دریچه ها است که در این شرایط دریچه ها در زمان جریان خون به طور کامل نمی توانند باز شوند.

اختلال در دریچه های قلب:

نحوه انجام ترمیم دریچه قلب و یا جایگزینی

در هنگام شروع جراحی پزشک از طریق قرار دادن یک اکوکاردیوگرام در مری بیمار می تواند عملکرد دریچه ها را کنترل نماید. در ابتدا برشی در ناحیه مرکزی قفسه سینه ایجاد می شود و استخوان استرنوم تا نیمه بریده و برداشته می شود تا قلب مشاهده گردد.

(البته روش های دیگری وجود دارند که بسته به نظر و تشخیص پزشک می توان از آن ها استفاده نمود و شامل چندین برش کوچک بر روی قفسه سینه می باشند و کم تهاجمی تر می باشند).

در این مرحله پزشک متخصص باید قلب را جهت انجام ترمیم و یا جایگزینی دریچه قلب متوقف نماید.

منتها قبل از متوقف شدن قلب، عمل پمپاژ خون توسط دستگاه بای پس قلبی در خارج از بدن انجام می گیرد تا اکسیژن و خون رسانی به تمامی اندام ها مختل نگردد. پس از انتقال عملکرد پمپاژ خون به دستگاه بای پس، جراح از طریق تزریق یک محلول سرد، قلب بیمار را متوقف می سازد.

 

نحوه انجام ترمیم دریچه قلب و یا جایگزینی

پس از توقف قلب جراح می تواند در صورت نیاز عمل جایگزینی دریچه را انجام دهد و یا آن را ترمیم نماید.

ترمیم دریچه قلب بر اساس مشکل و اختلال هر بیمار متفاوت است و می تواند شامل وصله زدن، تقویت دریچه به واسطه گذاشتن حلقه در پشت دریچه، شکل دهی مجدد، برش جهت باز نمودن تنگی دریچه و دکلسیفیکاسیون باشد.

پس از اتمام جراحی، ضربان قلب به علت ایجاد شوک دوباره آغاز می گردد. پس از آن با گردش خون توسط دستگاه بای پس، جریان خون دوباره به قلب برمی گردد، سپس جراح لوله ها را از دستگاه جدا می کند و قلب و دریچه های آن را جهت درستی عملکرد و عدم نشتی بررسی می نماید.

پس از جراحی، بر اساس شرایط بیمار ممکن است پزشک متخصص سیم هایی را برای اتصال به ضربان ساز در خارج از بدن او قرار دهد. همچنین پزشک لوله هایی را در قفسه سینه بیمار برای خروج خون و مایعات دیگر قرار می دهد.

مراحل تشکیل پرونده توسط متخصص قلب چه مراحلی را طی خواهد کرد؟

تشکیل پرونده توسط متخصص قلب چه مراحلی را طی خواهد کرد؟ با توجه به اهمیت قلب و تاثیر عملکرد آن بر تمامی اندام ها و سلامتشان، توجه به سلامت قلب برای حیات هر فرد الزامی است. در صورت وجود هر گونه اختلال در عملکرد آن، ضروری است جهت درمان به پزشک متخصص قلب و عروق ماهر و با تجربه مراجعه نمود. بررسی سلامت قلب و درمان در صورت نارسایی قلبی، بر عهده پزشک متخصص قلب و عروق می باشد و اگر تشخیص داده شود که بیمار نیازمند عمل جراحی است این کار را جراح قلب انجام می دهد.

بنابراین بیمار در صورت داشتن عارضه قلبی باید به پزشک متخصص قلب و عروق مراجعه و روند درمان را شروع نماید. اولین مرحله پس از مراجعه به پزشک انجام  تست ها و آزمایشاتی است که پزشک تجویز نموده است. پس از این مرحله همه مراحل روند درمان که شامل نتیجه تست ها و آزمایشات و معاینات فیزیکی، تشخیص پزشک، نوع درمان، طول دوره درمان، شرح حال بیمار و غیره در پرونده پزشکی بیمار ثبت می گردد.

ضرورت تشکیل پرونده پزشکی توسط پزشک متخصص

پرونده پزشکی شامل تمامی عملکردهایی است که برای بیمار در طول دوره درمان توسط کادر درمانی صورت می گیرد. این عملکردها می توانند اطلاعات بیمار، سوابق پزشکی، پیشنهادات و نوع درمان و غیره را شامل شود. تشکیل پرونده پزشکی می تواند برای بیمار از طریق ذکر اطلاعات لازم در مورد چگونگی درمان بیماری، نوع بیمه و میزان هزینه درمان، آگاهی از داروهای مصرفی و خدمات ارائه شده توسط مرکزی که در آن درمان می شود، مفید باشد. بعلاوه با تشکیل پرونده یزشک متخصص نیز می تواند سوابق بیمار را بررسی و تشخیص بهتری در رابطه با چگونگی درمان داشته باشد. همچنین در صورت نیاز به مشاوره با پزشکان دیگر برای درمان بهتر،  بررسی پرونده بیمار کمک کننده است. از سویی دیگر، در صورت جابه جایی بیمار به مراکز درمانی دیگر پرونده پزشکی اطلاعات جامعی را به مرکز درمانی و پزشک جدید جهت کمک به درمان بهتر بیمار ارائه می دهد.

ثبت داروها و توصیه ها:

مراحل تشکیل پرونده توسط متخصص قلب

پرونده پزشکی شامل درج تمامی کارهایی است که برای بیمار در طول زمان درمان توسط کادر پزشکی صورت می گیرد. این عملکردهای ثبت شده شامل:

ثبت اطلاعات دموگرافیک:

مرحله اول جهت تشکیل پرونده ثبت اطلاعات دموگرافیک که شامل نام، نام خانوادگی، کد ملی، سن، ملیت، تاریخ تولد، وضعیت تاهل، آدرس و غیره است.

ثبت تست ها و آزمایشات:

پس از ثبت اطلاعات دموگرافیک نوبت به ثبت تست ها و آزمایشات مربوط به بیمار است، که در این مرحله آزمایشات بیمار از سیستم HIS (سیستم اطلاعات بیمارستانی) خارج و ثبت می گردد.

ثبت تشخیص اولیه پزشک:

پزشک در مرحله اول با مشاعده علایم و آزمایشات بیماری را تشخیص می دهد و این تشخیص ثبت می گردد.

ثبت شرح حال اولیه و مشکلات بالینی بیمار:

اطلاعاتی چون شرح حال اولیه بیمار و مشکلات بالینی او که شامل درد سینه در هنگام فعالیت، ناراحتی قفسه سینه در هنگام فعالیت، درد سینه در شرایط استراحت، ارتوپنه (بیماری تنفسی که بیمار در حالت نشسته و قائم نسبت به حالت دراز کشیده بهتر می تواند تنفس کند)، ورم اندام ها، تپش قلب، سرفه های شدید، تنگی نفس در هنگام فعالیت یا شبانه (PND)، بی اشتهایی، آسیت (آب آوردگی شکم)، سنکوپ، ناراحتی آبدومینال و ضعف و خستگی می باشد.

ثبت ریسک فاکتورها و سوابق بیماری:

ریسک فاکتورهایی چون دیابت و فشار خون بالا، نارسایی کلیه، بیماری های ریوی، سوابق بیماری های غدد و سوابق بیماری های آلرژی و همچنین سوابق بیماری قلبی بیمار از جمله سکته قلبی، بیماری های عروق محیطی و سابقه CVA (به معنای کاهش خونرسانی به مغز و کاهش عملکرد مغزمی باشد) نیز ثبت می گردد.

ثبت تشخیص نهایی پزشک و اقدامات تشخیصی و درمانی:

اطلاعاتی چون اطلاعات آزمایشگاهی، انژیوگرافی و در انتها نیز تشخیص نهایی پزشک و اقدامات تشخیصی و درمانی و روش و روند درمان نیز در پرونده درج می گردد.

ثبت داروها و توصیه ها:

در پرونده پزشکی بیمار داروها و توصیه های مورد نیاز جهت بهبود بیماری نیز درج می شود.

ثبت داروها و توصیه ها:

مزایای تشکیل پرونده توسط متخصص قلب :

از مزایای تشکیل پرونده و ثبت تمامی اطلاعات بیمار می توان به پیشگیری از وقایع ناخواسته اشاره نمود. با درج تمامی اطلاعات بیمار از جمله داروهای مورد مصرف، شرایط عمومی بیمار، روند درمان و غیره موجب جلوگیری از اتلاف وقت پزشک و بیمار می گردد.

بعلاوه تشکیل پرونده پزشکی آگاهی بیمار را نسبت به تمامی جنبه های درمانی بالا می برد و موجب القای حس اطمینان از روند بهبود بیماری و اطلاع داشتن از امکانات و شرایط درمانی است که بواسطه این آگاهی روند درمان بهتر سپری می گردد.

انواع تست های قبل از عمل پیوند قلب شامل چه چیز های است؟

تست های قبل عمل پیوند قلب شامل چه چیز هایی است؟ پیوند قلب شامل قرار دادن قلب سالم اهدا کننده به جای قلب آسیب دیده فرد بیمار است. در افرادی که میزان نارسایی قلبی به شدت بالاست و درمان های مختلف برای قلبشان موثر نیست، لازم است که یک سری تست ها جهت تشخیص ضرورت پیوند قلب انجام گردد. پس از آن و در صورت تایید تشخیص پیوند قلب توسط پزشک، یک سری تست ها جهت بررسی سلامت عمومی بیمار نیز انجام می گیرد. دلیل انجام این تست ها بررسی وجود و یا عدم وجود مشکلاتی در سایر قسمت های بدن بیمار می باشد که ممکن است موجب اختلال در روند پیوند و یا رد پیوند گردند.

انواع تست های مورد نیاز قبل از عمل پیوند قلب:

به طور معمول یکسری آزمایشات جهت بررسی سلامت جسمی بیمار توسط پزشک توصیه می گردد. این آزمایشات می توانند مشخص کننده میزان بیماری قلبی و شرایط جسمی (چون فشار ریوی بالا، عفونت سیستمیک و غیره) باشند که ممکن است عمل پیوند قلب را تحت تاثیر قرار دهند. این آزمایشات شامل:

انواع تست های مورد نیاز قبل از عمل پیوند قلب:

آزمایش خون جهت تعیین سلامت عمومی، گروه خونی، تطبیق بافت :

جهت بررسی سلامت عمومی فرد بیمار و اطمینان از عدم عفونت (HIV، هپاتیت C، هپاتیت B و غیره) در خون او آزمایش خون گرفته می شود.

همچنین تشخیص گروه خونی بیمار از چهار نوع گروه خونی (A، B، O، AB) برای تطابق گروه خونی قلب پیوندی ضروری است. چرا که باید گروه خونی فرد اهدا کننده با گروه خونی بیمار سازگار باشد.

از سویی دیگر باید خون بررسی شود تا مشخص گردد خون بیمار آنتی بادی ضد بافت اهدا کننده نداشته باشد، چرا که اگر دارای آنتی بادی علیه بافت اهدا کننده باشد پیوند پس زده می شود.

تیتر آنتی بادی:

یکی از تست های خیلی مهم که باید به دقت بررسی گردد تست آنتی بادی است و باید آنتی بادی های موجود در خون بررسی شوند تا موقع پیوند و پس از آن عمل پیوند را دچار اختلال نکند. بدن هر فرد در هنگام انتقال خون، بارداری و یا غیره ممکن است آنتی بادی علیه بافت های ناشناس تولید نماید و نکته قابل توجه این است که به راحتی قابل حذف نیستند. این آنتی بادی های تولید شده موجب پس زدن عضو پیوندی می شوند و در نتیجه پیوند قلب موفقیت آمیز نخواهد بود.

آزمایشات موبوط به تست های قبل عمل پیوند قلب :

این آزمایشات شامل تست ورزش، کاتتریزاسیون قلب می باشد. تست ورزشی که از بیمار گرفته می شود به این صورت است که بیمار فعالیت ورزشی انجام داده تا ضربان قلب او تا حد مورد نظر بالا برود و یا اینکه مشخص گردد که به دلیل مشکل قلبی توانایی ادامه فعالیت را ندارد، بدین صورت پزشک می تواند به بررسی ظرفیت عملکردی قلب بپردازد و میزان آسیب وارده به قلب مشخص می شود.

در روش کاتتریزاسیون قلب مقاومت به جریان خون از طریق سنجش فشار موجود در بطن های قلب اندازه گیری می گردد، در این روش از طریق رگ کشاله ران و یا گردن، کاتتری وارد شده و پزشک آن را تا قلب هدایت می نماید.

اسکن و تصویربرداری از قلب:

این آزمایشات شامل عکس برداری اشعه X از قفسه سینه، الکتروکاردیوگرام، اکوکاردیوگرافی و اسکن هسته ای قلب می باشد. از طریق عکس برداری توسط اشعه X اندازه و محل قرارگیری قلب و ریه ها به طور نسبی مشخص می شوند.

در روش الکتروکاردیوگرام که به بررسی فعالیت الکتریکی قلب می پردازد، الکترودها بر روی قفسه سینه گذاشته می شوند و بواسطه ایمپالس های انتقال داده به دستگاه تصویری از فعالیت قلب نشان داده می شود.

اکوکاردیوگرافی یا سونوگرافی قلب یک روش کاملا غیرتهاجمی است و اطلاعات مفیدی چون سنجش دیواره های قلب، اندازه و شکل و حرکت دریچه های قلب و ابتدای سرخرگ های بزرگ و بطن های قلب را به پزشک می دهد.

اسکن هسته ای قلب اطلاعات مناسبی در مورد چگونگی عملکرد قلب به پزشک می دهد. از طریق آن می توان به وجود هر گونه آسیب در عضله قلبی و یا وجود موارد غیر طبیعی در عضله قلبی پی برد. به علاوه از طریق این اسکن میزان خون دریافتی توسط قلب مشخص می گردد.

اسکن و تصویربرداری از قلب:

سنجش عملکرد ریه:

این آزمایش جهت بررسی عملکرد ریه انجام می شود. در این تکنیک لوله ای به مانیتور متصل است و مشکلات تنفسی بیمار با تنفس و دمیدن در لوله مشخص می گردد. در واقع توسط این تکنیک اختلال تنفسی  نشان داده می شود.

سنجش عملکرد ریه:

سونوگرافی شکم در تست های قبل عمل پیوند قلب :

جهت بررسی عملکرد کلیه ها، کبد و کیسه صفرا سونوگرافی شکم انجام می گیرد.

ترمیم دریچه میترال چگونه است؟

ترمیم دریچه میترال چگونه است؟ زمانی که دریچه میترال دارای اختلال و نارسایی باشد، به هنگام انقباض قلب (بطن چپ) خون از راه دریچه میترال به دهلیز نشت می کند و پمپاژ قلب به درستی انجام نمی گیرد چرا که خون در دو مسیر جریان می یابد. به طورعمده درمان نارسایی، تنگی و یا افتادگی دریچه میترال که در اثر نقص مادرزادی ایجاد شده باشد، از طریق جراحی ترمیم دریچه موفقیت آمیز می باشد. معمولا عمل تعویض دریچه میترال به شکل عمل باز انجام می گیرد.

دریچه میترال چیست؟

دریچه میترال یا به عبارت دیگر دریچه دو لختی، دارای دو دهانه است و میان دهلیز و بطن چپ قلب قرار دارد. در شرایط طبیعی و نرمال به هنگام انبساط قلب دهانه این دریچه باز می باشد تا خون از دهلیز چپ وارد بطن چپ گردد و در هنگام انقباض بطن چپ این دریچه به واسطه طناب های وتری نگه دارنده به طور کامل و محکم بسته می ماند.

علایم آسیب های آن چیست؟

دلایل زیادی چون نقص مادرزادی دریچه قلب، افتادگی دریچه میترال، تنگی دریچه و غیره وجود دارند که بنا بر تشخیص پزشک متخصص می توان جهت بهبود سلامت بیمار از جراحی و ترمیم دریچه میترال استفاده نمود. به طور عمومی بیمارانی که دچار اختلال و آسیب یا افتادگی دریچه میترال هستند دارای علایمی چون درد قفسه سینه، افزایش ضربان قلب، اختلال در تنفس، سرگیجه، ایجاد ورم در ناحیه پا یا شکم، افزایش وزن به دلیل احتباس آب می باشند.

علایم آسیب دریچه میترال

جراحی ترمیمی دریچه میترال چگونه انجام می شود؟

جراحی و ترمیم دریچه میترال قلب با بیهوشی کامل انجام می شود و در حین جراحی پزشک متخصص قلب و عروق جهت کاهش تپش قلب و حفاظت از ماهیچه های آن، قلب را خنک می نماید. به علاوه در طی جراحی بیمار در یک ماشین قلبی ریوی قرار می گیرد و اکسیژن خون بیمار توسط این دستگاه تامین می شود و خون در خارج از بدن بیمار جریان می یابد. روش های متفاوتی جهت جراحی و ترمیم و تقویت دریچه میترال آسیب دیده وجود دارد که به واسطه آن ها دریچه می تواند به درستی عمل نماید و در هنگام انقباض بطن چپ به طور کامل بسته می شوند. این روش ها شامل:

ترمیم: در این نوع جراحی طناب های وتری و عضلات پاپیلاری که وظیفه پشتیبانی از دریچه ها را دارند ترمیم یا کوتاه می گردند تا با بهبود طول مناسب آن ها دریچه میترال به درستی عمل نماید.

والوولوپلاستی: در این روش پزشک متخصص با قرار دادن حلقه ای در خارج از دریچه میترال، باعث تقویت دریچه شده و به بسته شدن کامل دریچه کمک می کند.

شکل دهی مجدد: در این نوع جراحی دریچه آسیب دیده بریده و برداشته می شود و سپس دوباره دریچه سر جای خود دوخته می گردد. با این کار دریچه به خوبی بسته می شود و می تواند عملکرد مناسبی داشته باشد.

کامیشروتومی: زمانی که دریچه ضخیم و تنگ می شود پزشک جراح با ایجاد برش بر روی دریچه آن را باز می نماید.

وصله زدن: از طریق وصله زدن سوراخ ها و پارگی های به وجود آمده در دریچه میترال می توان به بهبود عملکرد آن کمک نمود.

دکلسیفیکاسیون: گاهی اوقات بسته نشدن دریچه میترال به دلیل تجمع رسوبات کلسیم بر روی دریچه می باشد که پزشک با برداشتن آن ها حین جراحی به بسته شدن درست دریچه میترال کمک می نماید.

از سوی دیگر، زمانی که دریچه تخریب شده باشد پزشک از طریق تعویض دریچه به حفظ سلامت بیمار کمک می نماید. پزشک از دو نوع دریچه بیولوژیکی و دریچه مکانیکی جهت تعویض می تواند استفاده نماید. استفاده از دریچه بیولوژیکی که از بافت یا قلب انسانی دیگر و یا بافت خود بیمار باشد یک پیوند از نوع آلوگرفت و یا هموگرافت و یا اتوگرافت می باشد. استحکام دریچه های بیولوژیکی بالا نیست و پس از گذشت 10 سال نیاز به تعویض دارند. دریچه مکانیکی می تواند از جنس کربن، پلاستیک و یا فلز باشد. از ویژگی بارز این نوع از دریچه ها استحکام بالای آن هاست ولی از معایب آن می توان به ضروری بودن مصرف دایمی داروهای رقیق کننده خون توسط بیمار اشاره نمود.

جراحی و ترمیم دریچه میترال

عوارض احتمالی جراحی و ترمیم دریچه میترال:

براساس شرایط جسمی و سلامتی هر بیمار عوارض پس از جراحی ناشی از نارسایی دریچه میترال می تواند متفاوت باشد. این عوارض می تواند شامل خونریزی در هنگام جراحی و یا پس از جراحی، مشکلات تنفسی، آریتمی و ضربان غیر طبیعی در قلب، ایجاد لخته خون و یا عفونت باشد.

عوارض احتمالی جراحی و ترمیم دریچه میترال:

عوارض دارویی در سالمندان چیست؟

عوارض دارویی در سالمندان چیست؟ هر دارویی به موازات اثرات مثبت ممکن است عوارض ناخواسته ای هم برای بیمار داشته باشد. مصرف دارو با توصیه پزشک و در دوز های متعادل و زمان منظم عوارض جانبی دارو ها را کاهش می دهد. احتمال بروز عوارض دارویی در سالمندان بیشتر از جوانان و نوجوانان است. این موضوع ممکن است به دلایل مختلفی مانند عدم کارکرد درست سیستم ‌های جذب دارو در بدن، ضعف پایه ای در اندام های هدف دارو و در ضعف عمومی بدن به دلیل پیری باشد. در این گفتار هشت عارضه دارویی رایج که احتمال بروز و شدت یافتن آن ها در سالمندان بیشتر است را آورده ایم.

رایج ترین عوارض دارویی در سالمندان 

به طور کلی هشت عارضه لیست زیر از نظر تکرار و شدت متداول ترین عوارض دارویی گزارش شده از مصرف دارو توسط سالمندان هستند.

 

رایج ترین عوارض دارویی در سالمندان

–        میوپاتی

درد و ضعف عضلات یا میوپاتی، در 10 تا 15 درصد از افراد مسن مصرف کننده استاتین ها، دسته ای از دارو های مورد استفاده برای درمان کلسترول بالا، رخ می دهد. استاتین ها با مهارتولید کلسترول در کبد به کاهش کلسترول خون کمک می کنند و خاصیت آنتی اکسیدانی و ضد التهابی دارند. تحقیقات نشان می دهد سالمندان زیادی از این دارو برای کنترل و درمان بیماری های قلبی و عروقی و چربی خون استفاده می کنند. شدت میوپاتی ناشی از استاتین ها می تواند از خستگی و ضعف خفیف تا یک وضعیت تهدید کننده زندگی به نام رابدومیولیز که در آن بافت های عضلانی تجزیه می شوند متغیر باشد. زنان، افراد ضعیف با وزن کم، افراد مبتلا به کم کاری تیروئید و کسانی که الکل بیش از حد مصرف می کنند در معرض خطر هستند. در صورت مصرف استاتین ها، خطر ابتلا به میوپاتی افزایش می یابد.

–        تحلیل استخوان

مشکلات گوارشی و سوءهاضمه از اصلی ترین مشکلات سالمندان هستند. مهارکننده های پمپ پروتون (PPIs)، داروهای محبوبی که برای درمان رفلاکس اسید (GERD) و سوء هاضمه در بیش از 18 درصد از افراد مسن استفاده می شوند، این دارو ها میزان جذب کلسیم بدن از غذا را کاهش می دهند و با از دست دادن استخوان و شکستگی مرتبط هستند. برخی مطالعات نشان می دهد که مصرف این دارو ها برای دو سال متوالی احتمال شکستگی استخوان را در سالمندان تا ۳۵ درصد افزایش می دهد.

  • سطح پتاسیم بالا

ضعف، سوزن سوزن شدن، بی حسی و اختلالات بالقوه کشنده در ریتم قلب، همگی از علائم احتمالی داشتن سطوح بالای پتاسیم در خون (هیپرکالمی) هستند که یک عارضه جانبی رایج در افراد بالای 65 سال مصرف کننده مهارکننده های ACE و ARBs. است و استفاده از آن در طول سال ها افزایش یافته است. مهارکننده های ACE مانندلیزینوپریل و ARB ها مانند لوزارتان معمولا برای درمان فشار خون بالا تجویز می شوند.

  • آسیب عصبی

آسیب عصبی یا نوروپاتی محیطی یکی از عوارض جانبی شناخته شده آنتی بیوتیک های فلوروکینولون است. این عارضه جانبی می‌تواند ناتوان‌کننده باشد و از ماه‌ ها تا سال ‌ها ادامه داشته باشد یا دائمی باشد. این دارو ها که برای عفونت های سینوسی و سایر عفونت ها تجویز می شوند، ممکن است باعث بروز عوارض ناگواری در سالمندان شوند. با این وجود به طور کلی به دلیل ضعف عمومی بدن در سالمندان مصرف انواع آنتی بیوتیک ها ممکن است سبب ایجاد عوارض متعدد در آن ها شود. زولپیدم (Ambien) یک داروی محبوب است که برای خواب استفاده می شود که خطر افتادن، شکستگی، هذیان (تفکر نامنسجم) و عدم تعادل عضلانی در سالمندان را افزایش می دهد. در واقع، به دلیل بروز این عوارض حاد هیچ دارویی برای درمان بی خوابی افراد مسن توصیه نمی شود. در عوض، درمان‌های غیر پزشکی مانند درمان رفتاری و گیاهی ترجیح داده می ‌شوند.

  • مشکلات قلبی و گوارشی

تمام NSAID ها (داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی)، از جمله ایبو پروفن (موترین، ادویل) و ناپروکسن (Aleve)، خطر نارسایی قلبی و عوارض گوارشی در بیمارانی که آن ها را مصرف می کنند، تقریبا دو برابر می شود.

افراد بالای 75 سال با توجه به خطرات مرتبط با خونریزی گوارشی، بیماری زخم معده، تشدید نارسایی قلبی و آسیب حاد کلیه، باید از مصرف NSAID اجتناب کنند.

با این حال در صورت مصرف این داروها در طولانی مدت احتمال بروز و شدت یافتن مشکلات گوارشی و نیز نارسایی های قلبی در سالمندان را افزایش می دهند.

  • درد مفاصل

دارو های جدید دیابت نوع 2 که به نام مهارکننده ‌های دی پپتیدیل پپتیداز 4 (DPP-4) شناخته می‌شوند، گزینه‌ های درمانی خوبی هستند، زیرا فقط باید یک بار در روز مصرف شوند.

این دارو ها باعث افت شدید قند خون نمی شوند و مزایای بیشتری نسبت به نسل قبلی دارو های ضد قند خون دارند. با این حال یکی از شایع ترین عوارض آن ها که در سالمندان با شدت بیشتری اتفاق می افتاد میباشد.

  • سطوح پایین سدیم

سطوح پایین سدیم خون (هیپوناترمی) باعث بروز علائمی مانند حالت تهوع، گیجی و سرگیجه می شود و داروهای ضد افسردگی SSRI که در میان سالمندان بسیار محبوب هستند می توانند باعث بروز این علائم شوند. این داروها اولین انتخاب دارویی برای افسردگی در افراد آن گروه سنی هستند و حدود یک سوم افراد مسن از SSRI استفاده می کنند. زنان و بیماران با وزن کم که از SSRI استفاده می کنند در معرض خطر بیشتری برای تجربه علائم سدیم کم هستند. یک آزمایش خون ساده می تواند توسط پزشک شما انجام شود تا سطح سدیم را هنگام شروع درمان با SSRI یا تنظیم دوز ها کنترل کند.

سطوح پایین سدیم

عوارض دارویی در سالمندان سخن آخر

به طور کلی نیاز به مصرف مداوم برخی از دارو با افزایش سن تشدید می شود. به تبع اثرات مثبت عوارض جانبی داروها ممکن است بسیار اذیت کننده یا خفیف باشند. در این گفتار هشت عارضه جانبی مصرف دارو در سالمندان را بررسی کردیم.

به خاطر داشته باشید که مصرف دارو به توصیه پزشک و جایگزینی دارو های کم عارضه تر بهترین راهکار برای کاهش این پیامد های

ناخواسته مصرف دارو است.

 

 

پراسوگرل چیست و چه تاثیری در بهبود بیماری قلبی دارد؟

پراسوگرل چیست ؟پراسوگرل که نام دیگر آن آفینت است، یک داروی ضد پلاکتی است که از تجمع پلاکت‌های موجود در جریان خون و تشکیل لخته‌ های خون جلوگیری می‌کند. این دارو همچنین برای جلوگیری از لخته شدن خون در افراد مبتلا به سندرم حاد کرونری که تحت یک عمل جراحی پس از حمله قلبی یا سکته اخیر هستند و در افراد مبتلا به اختلالات خاص استفاده می‌شود. در ادامه با ما همراه باشید تا با مزایا و معایب مصرف این دارو آشنا شوید.

اهمیت جلوگیری از تشکیل لخته و مهار پلاکت ها

در خون سلول های چسبنده ای به نام پلاکت وجود دارد. هنگامی که پوست برش داده می شود، پلاکت ها به یکدیگر می چسبند یا به اصطلاح لخته می شوند تا زخم را ببندند. گاهی اوقات پلاکت ها در داخل یک سرخرگ به یکدیگر می چسبند که این امر ترومبوز نامیده می شود. اگر ترومبوز در رگ خونی اطراف قلب ایجاد شود، جریان خون به قلب کاهش می یابد.

اصطلاح سندرم حاد کرونری ACS طیفی از اختلالات ناشی از این مشکل اساسی را در بر می گیرد و شامل حملات قلبی و نوعی درد قفسه سینه به نام آنژین ناپایدار می شود. اگر قبلاً به دلیل اینکه دچار حمله قلبی شده اید یا به دلیل ابتلا به آنژین ناپایدار به روشی برای باز کردن یک شریان مسدود شده در قلب خود نیاز دارید، در طول عمل یک داروی ضد پلاکت مانند پراسوگرل برای شما تجویز می شود.

برای برخی از افراد مبتلا به بیماری ACS، مناسب ترین درمان، قرار دادن استنت برای بازگرداندن جریان خون  در شریان مسدود شده یا باریک است. استنت مانند یک لوله سیمی است که از رگ خونی پشتیبانی می کند. پس از قرار دادن استنت در بدن، داروهای ضد پلاکت به طور معمول توسط پزشک معالج تجویز می شود.

این نوع داروها چسبندگی پلاکت ها را کاهش می دهند و این امر از چسبیدن پلاکت ها به داخل شریان و تشکیل لخته (ترومبوز) پیشگیری می کند. پراسوگرل یکی از این دارو های ضد پلاکت است که پزشک همراه با آن آسپرین را تجویز می‌ کند تا مصرف کنید.

آیا پراسوگرل باعث بهبود بیماری های قلبی می شود؟

برای دریافت پاسخی واضح و روشن به این سوال ابتدا باید مزایا و معایب مصرف این دارو را بیشتر تشریح کنیم. همان طور که اشاره شد این دارو جهت درمان عوارض برخی از بیماری های قلبی تجویز می شود و تاثیرات مثبتی بر کنترل و بهبودی نسبی بیماران قلبی عروقی دارد. برای درک بیشتر اهمیت مصرف داروی پراسوگرل در درمان و بهبود عوارض قلبی و نیز آشنایی با مضرات آن، به مزایا و معایب این دارو توجه کنید. مزایا و معایب داروی پراسوگرل به ترتیب شامل موارد زیر هستند:

آیا پراسوگرل باعث بهبود بیماری های قلبی می شود؟

مزایا:

از مزایای این دارو می توان موارد زیر را نام برد.

  • داروی پراسوگرل به صورت چشمگیری از تشکیل لخته بر روی استنت در قلب شما جلوگیری می کند و این امر می تواند باعث جلوگیری از حمله قلبی دیگر شود.
  • برای جلوگیری از انسداد استنت قلب بهتر از کلوپیدوگرل عمل می کند.
  • این دارو در یک فرم عمومی در داروخانه ها موجود است.

معایب:

در کنار مزایای هر دارو، معایبی هم همراه است. از معایب مصرف این دارو عبارت اند از:

  • افینت در مقایسه با کلوپیدوگرل (پلاویکس)، باعث خونریزی شدید تری می شود.
  • این دارو فقط برای افرادی است که در قلب خود استنت دارند.
  • برای افرادی که سابقه سکته مغزی یا مینی سکته مغزی TIA)) دارند، از این دارو نباید استفاده شود.
  • داروی پراسوگرل در اکثر افراد بالای 75 سال نباید استفاده شود.

نکات مهم مصرف پراسوگرل

قبل از مصرف پراسو گرل باید از نکات زیر اطلاع داشته و آن ها را رعایت کنید.

  • افینت یا همان (پراسوگرل) را هر روز در زمان مشخصی مصرف کنید.از دست دادن یک دوز یا قطع ناگهانی این دارو می تواند سبب ایجاد لخته در استنت شما شده که در این صورت می تواند باعث حمله قلبی شود.
  • زمانی که پراسوگرل را را با آسپرین روزانه مصرف می کنید، بهترین اثر را دارد.
  • پراسوگرل مانند تمام دارو های رقیق کننده خون، می تواند سبب خونریزی یا کبودی غیر منتظره شود.شما باید با پزشک معالج خود در مورد چگونگی مراقبت از مشکلات جدی خونریزی صحبت کنید.
  • از مصرف دارو های NSAID مانند ایبوپروفن (ادویل، موترین) یا ناپروکسن (Aleve) و… خودداری کنید.مصرف این دارو ها احتمال خونریزی شما را بیشتر می کنند.
  • برای تب یا درد، می توانید استامینوفن (تیلنول) مصرف کنید.

نکات مهم مصرف پراسوگرل

پراسوگرل سخن آخر

در این گفتار اطلاعاتی پیرامون داروی پراسوگرل و عوارض و مزایای آن بیان شد. این دارو با مهار پلاکت ها از تشکیل لخته های خون در بافت های حساس مانند رگ های قلبی جلوگیری می کند. انسداد رگ ها در اثر تشکیل لخته خون ممکن است سبب انفراکتوس یا حتی مرگ شود. این دارو با مکانیسم اثر توضیح داده شده، نقش موثری در جلوگیری از ایجاد لخته در عروق دارد. در صورت مصرف درست و به اندازه این دارو می توان از عوارض ناخواسته آن تا حد قابل توجهی پیشگیری کرد.

 

رابطه مصرف الکل و بیماری قلبی

رابطه مصرف الکل و بیماری قلبی چیست؟ مصرف الکل دارای اثرات مضر زیادی برای سلامت بدن انسان می باشد. این اثرات می توانند

شامل نامنظم شدن ضربان قلب، بالا رفتن فشار خون، ایجاد فشار و بار اضافی به قلب و به تبع آن آسیب به ماهیچه های قلبی، بروز سکته مغزی، ایجاد بیماری ها و مشکلات ریوی و بروز برخی سرطان ها باشد.

 

همچنین مصرف زیاد الکل موجب بالا رفتن سطح تری گلیسیریدها (نوعی چربی ) در خون می شود و از آن جاییکه الکل دارای کالری

بسیار بالا می باشد مصرف آن موجب اضافه وزن و چاقی می گردد که این بروز چاقی نیز می تواند منجر به دیابت گردد. بیماری دیابت و

چاقی دو فاکتور مهم جهت افزایش بیماری های قلبی و عروقی می باشند. بعلاوه نوشیدن الکل موجب کاهش توانایی فرد در کنترل

احساسات خود شده و فرد در تصمیم گیری دچار اختلال می گردد.

رابطه مصرف الکل و بیماری های قلبی

به طور کلی مصرف الکل در اشکال مختلف می تواند به سلامت قلب به طور مستقیم و یا غیر مستقیم آسیب ‌رساند و منجر به ایجاد

بیماری ‌های مزمن قلبی شود. در ادامه به بررسی این مشکلات می پردازیم:

 

افزایش فشار خون: مصرف الکل حتی به ندرت موجب افزایش فشار خون به صورت موقت می شود و مصرف مداوم آن می تواند منجر به ابتلا به فشار خون بالا گردد که افزایش فشار خون باعث ضخیم شدن شریان ها، افزایش خطر حملات قلبی و به دنبال آن سکته قلبی و مغزی شود.

 

فیبریلاسیون دهلیزی: مصرف الکل به دلایل ناشناخته می تواند منجر به فیبریلاسیون دهلیزی گردد. این بیماری در واقع ریتم نامنظم قلب است که می تواند خطر سکته مغزی را افزایش دهد. ایجاد فیبریلاسیون دهلیزی حتی در افرادی که سابقه بیماری های قلبی ندارند نیز ممکن است رخ دهد که دلایل آن هنوز مشخص نیست. به علاوه بر اساس مطالعات انجام گرفته نوشیدن الکل می تواند موجب بزرگ شدن دهلیز چپ شده و انقباضات قلب را ضعیف و پمپاژ خون به سایر قسمت های بدن را کاهش دهد و به دنبال آن مشکلات قلبی جدی ایجاد می شود.

 

بالا رفتن ضربان قلب: با نوشیدن الکل ضربان قلب در فرد بالا رفته و به دنبال آن ممکن است فرد در ناحیه مرکزی قفسه سینه خود درد

شدیدی شبیه به درد ایجاد شده در حمله قلبی را احساس نماید. به این عارضه سندرم قلب تعطیلات گفته می شود. به طور معمول به

دنبال نوشیدن مقدار بسیار بالای الکل سندرم قلب تعطیلات ایجاد می شود که در این شرایط تپش قلب نامنظم شده و احساس تنگی

شدید در تنفس ایجاد می شود. در این حالت احتمال ایجاد حمله قلبی و مرگ ناگهانی بسیار زیاد است.

 

اختلال در تپش قلب: مصرف الکل می تواند موجب آریتمی و ایجاد اختلال در ضربان قلب گردد و معمولا این اختلال همراه با احساس تنگی نفس ایجاد می شود. به دنبال این اختلالات فشار خون بالا می رود و همه این عوامل خطر حمله قلبی و ایست ناگهانی قلبی را افزایش می دهند و حتی ممکن است منجر به مرگ گردد.

 

افزایش ریسک حمله قلبی: بر اساس مطالعات انجام شده، زیاده روی در مصرف الکل به خصوص در افرادی که سابقه مصرف الکل را ندارند موجب به وجود آمدن لخته های خونی می شود. ایجاد لخته های خونی نیز می تواند بروز سکته قلبی، سکته مغزی و حمله قلبی را افزایش دهد.

 

رابطه مصرف الکل و بیماری های قلبی

افرادی که منع مصرف الکل دارند:

در رابطه با منع مصرف الکل می توان گفت که الکل برای سلامت بدن تمامی افراد مضر می باشد و بهتر است هیچ از یک از افراد الکل

مصرف ننمایند. با این حال در افرادی که مبتلا به بیماری های دیابت، چربی خون بالا (تری گلیسیرید بالا)، فشار خون بالا، ضربان قلب نامنظم، نارسایی قلبی، آریتمی قلبی (ریتم غیر طبیعی و نامنظم قلب)، کاردیومیوپاتی (افزایش ضخامت قلب و ضعیف شدن ماهیچه قلب) می باشند و یا افرادی که سابقه بیماری های کلیوی و یا قلبی و یا سکته مغزی دارند اصلا نباید الکل مصرف نمایند و در صورت مصرف ضروری است که به پزشک متخصص خود مراجعه نمایند.

 

افرادی که منع مصرف الکل دارند:

لازم به ذکر است که افرادی که دارای تاکی کاردی (تپش تند قلب) هستند و یا افرادی که به تازگی جراحی قلب انجام داده اند نباید الکل مصرف نمایند. همچنین زنان باردار جهت حفظ سلامت بدن جنین و یا افراد چاق جهت حفظ سلامت بدن خود نباید از الکل مصرف نمایند.

مراقبت های بعد از عمل قلب باز چیست؟

مراقبت های بعد از عمل قلب باز چیست؟ قلب یکی از عضو های بسیار مهم است که 70 بار در دقیقه خون را در بدن پمپاژ می کند.  جراحی قلب باز جراحی است که در آن قفسه سینه بیمار تقسیم می شود و قلب به خارج از استخوان سینه دسترسی پیدا می کند. جراحی بر روی قلب و عروق انجام می شود.  نکته جالب این است که بدن انسان می تواند تمام این آسیب ها را تحمل کند تا روی قلب کار کند.

 

برای انجام جراحی قلب باز به دستگاهی نیاز دارید که کار قلب را در حین جراحی انجام دهد.  این دستگاه یک پد شبیه ساز قلب است که کار قلب را در حین جراحی انجام می دهد.  وظیفه این دستگاه حذف دی اکسید کربن و وارد کردن اکسیژن به خون و پمپاژ آن از طریق وریدها است.  این دستگاه مانند قلب دارای مسیرهایی برای ورود و خروج خون است.  مشکلات قلبی عروقی زمانی رخ می دهد که رگ ها و شریان ها باریک و سفت می شوند.  این باریک شدن و سفت شدن رگ های خونی به دلیل اشباع شدن چربی به شکل پلاکت در رگ های خونی فرد است.

 

جراحی قلب باز چه زمانی انجام می شود؟

 

برای انجام چنین اقدامات پزشکی، جراحی قلب باز نیز انجام می شود که شامل:

 

  • ترمیم یا تعویض دریچه های قلب که وظیفه خون رسانی به قلب را بر عهده دارند
  • ترمیم کردن بخش های آسیب دیده یا عضو غیر طبیعی قلب
  • دستگاه های پزشکی را اضافه کنید که به تنظیم ضربان قلب کمک می کند
  • پیوند قلب آسیب دیده با قلب اهدایی

 

   مراقبت کامل بعد از عمل قلب باز

 

مراقبت های بعد از عمل قلب باز چیست؟ امروزه با پیشرفت تکنولوژی و فناوری پزشکی، بیماری هایی که در دهه های گذشته قابل درمان نبودند قابل درمان هستند.  اندام های بدن انسان را می توان مانند ماشین ها بررسی کرد.  اگر عضوی مشکل داشته باشد تعمیر می شود و در صورت خرابی قابل تعویض است و برای بررسی همه این عوامل بررسی لازم است.  جراحی قلب باز یکی از مواردی است که می توان از طریق توسعه فناوری و فرآیندهای پزشکی انجام داد.

 

اما یک نکته مهم دیگر که باید بدانید این است که نه تنها انجام این عمل و انتخاب بهترین جراح و متخصص قلب مهم است، بلکه مراقبت و توصیه هایی که بیماران باید بعد از جراحی بدانند و رعایت کنند بسیار مهم است.  بیمارانی که تحت عمل جراحی قلب باز قرار گرفته اند باید نکات خاصی را بدانند و رعایت کنند که در زیر به اختصار توضیح خواهیم داد.

  مراقبت کامل بعد از جراحی قلب باز

مراقبت از زخم بعد از عمل قلب باز

 

در جراحی قلب، برشی در قفسه سینه ایجاد می شود که حفظ آن بسیار مهم است تا مشکلی برای بیمار ایجاد نشود.  این برش باید تمیز نگه داشته شود تا دچار عفونت و مشکلات دیگر نشود.  بنابراین به بیمار توصیه می شود تا چند روز پس از عمل حمام نکند.  همچنین تعویض به موقع بانداژ بسیار مهم است.  متخصصان اغلب خودشان پانسمان بیمار را عوض می کنند زیرا این پانسمان مانند سایر جراحی ها نیست. در ادامه مقاله مراقبت های بعد از عمل قلب باز چیست؟ ما را همراهی کنید.

 

 

اگر بیمار علائم زیر را داشت، باید به پزشک اطلاع دهد:

 

  • ترشح غیر طبیعی از جای زخم
  • تورم زخم
  • قرمزی و گرمی اطراف زخم
  • دمای بالای 38.5 درجه سانتیگراد

 

   رژیم غذایی و مراقبت های بعد از عمل قلب باز

 

انتخاب غذاهای سالم باعث بهبود روند بهبودی می شود.  متخصص قلب اطلاعات کاملی در مورد مصرف برخی غذاها به شما می دهد.  ممکن است تا مدتی بعد از جراحی نتوانید غذا بخورید.  وعده های غذایی کوچکتر و سبک تر را بیشتر امتحان کنید.  اگر ظرف چند هفته اشتهای شما برنگردد، حتما این موضوع را با متخصص قلب خود در میان بگذارید.

 

علاوه بر این نکات دیگری نیز وجود دارد که بیمار باید بداند و رعایت کند، مانند موارد زیر:

 

  • بیمار نباید برای مدتی رانندگی کند.
  • باید برای مدتی از محیط های استرس زا دور نگه داشته شود.
  • نباید برای مدتی از پله ها بالا برود.
  • پس از مدتی، بیمار باید هر روز راه برود، اما با مقدار معین.
  • بیمار نباید فشار زیادی وارد کند و خسته شود.  اما پیاده روی کمک زیادی به بهبودی می کند.

 

نکاتی وجود دارد که بیماران باید از آنها آگاه باشند و از آنها اجتناب کنند.  در زیر به برخی از موارد مهم آن اشاره کرده ایم.

 

  • زمانی که فرد دارای ضعف عضلانی پیشرونده است.
  • وقتی فردی دارای اختلال کنترل ادرار است.
  • هنگامی که فردی دچار ناپایداری ستون فقرات است.

 

 رژیم غذایی

   کنترل درد بعد از عمل قلب باز

 

مطمئناً متخصص قلب قبل از ترخیص فرد از بیمارستان، پس از جراحی، داروهای ضد درد تجویز می کند.  برخی از ناراحتی های اطراف برش و عضلات مانند خارش، سفتی و بی حسی در حین برش و زخم طبیعی است.  ولی قبل از عمل نباشد.  اگر آزاردهنده است، باید با جراح و متخصص قلب در میان گذاشته شود.

 کنترل درد بعد از جراحی قلب

   سخن نهایی 

 

مراقبت های بعد از عمل قلب باز چیست؟ بعد از انتخاب بهترین متخصص قلب، بحث مراقبت بعد از جراحی قلب باز مطرح می شود.  زیرا این نکات به بیمار کمک می کند تا دوره نقاهت را سریعتر پشت سر بگذارد و زودتر به سلامت جسمانی خود بازگردد.